Tijd om Klout wat beter te leren kennen. Het systeem kwam tot leven na de constatatie dat alle vormen van marketing gemeten en geanalyseerd kunnen worden, maar dat sociale media een beetje achterop hinkten. Terwijl de waarde ervan voor uw branding alleen maar toeneemt. U kan Klout dus als een soort van “kijkcijfers” beschouwen voor Twitter, Facebook en aanverwanten.

Uiteraard is het noodzakelijk dat u een profiel aanmaakt op de website zelf. Dat is niet bepaald complex, omdat u gewoon uw Twitter- of Facebooklogin gebruikt om in te loggen op het systeem en van start te gaan. Belangrijk is overigens dat u zoveel mogelijk van de platformen waarop u actief aanwezig bent aan uw Klout-account koppelt om zo een volledig mogelijke analyse te bekomen.

Op dit ogenblik zijn naast Twitter- en Facebookprofielen ook uw Google+, LinkedIn-, Foursquare-, Youtube-, Instagram-, Tumblr-, Blogger-, WordPress-, Last.fm- en Flickr-profielen geschikt om aan uw Kloutscore toe te voegen. Gewoon op het bijhorende icoontje klikken, de stappen voor de koppeling doorlopen en klaar. De gekleurde icoontjes representeren de profielen die gekoppeld zijn, maar zover was u vast ook al. Tijd om onze scores onder de loep te nemen.

Uw Klout-score

Als uw profielen gekoppeld zijn, kan Klout automatisch uw activiteit op deze sites in de gaten houden en u meer informatie verschaffen over hoe succesvol uw boodschap daar overkomt en door uw volgers, vrienden en relaties verder verspreid wordt.

Belangrijkst is natuurlijk uw algemene Kloutscore, toegekend op een schaal van 0 tot 100. Het is deze score die u in het groot op uw Kloutprofiel kan terugvinden en die een algemeen beeld schetst van hoe goed u bezig bent. Eigenlijk is het heel eenvoudig: hoe hoger uw score, hoe meer invloed u uitoefent op uw online netwerk. De berekening ervan gebeurt aan de hand van een complex algoritme, een beetje zoals Google de pagerank van een pagina in de zoekresultaten berekent.

Daarnaast krijgt u meteen ook te zien hoe uw score geëvolueerd is gedurende de voorbije dag, 5 dagen en 30 dagen. Panikeer niet als u een score behaalt die zich in de 30 of 40 situeert, want dit is gemiddeld genomen normaal voor een doorsnee gebruiker van sociale media. De ietwat frequentere gebruikers komen allicht in de scores tussen de 50 en de 70 terecht. De échte fulltime influencers scoren allicht boven de 70, al is dat in praktijk eerder zeldzaam uit mijn ervaringen.

Inzicht in uw invloed

Klout heeft als bedoeling uw invloed op anderen te meten. Daarom wordt de Kloutscore verder uitgediept in verschillende elementen, die telkens in een keurig interactieve grafiekje gegoten worden.

True Reach – De true reach toont hoeveel mensen u beïnvloedt via sociale media. Klout doet zijn best om niet menselijke gebruikers (zoals bots) uit de score te filteren en u dus een zicht te geven op de mensen die u echt bereikt en die geneigd zijn uw boodschappen te lezen en verder te verspreiden.

Amplification – Uw amplification toont aan hoe geneigd uw contacten zijn om uw boodschap verder te verspreiden onder hun eigen netwerk. Hoe vaker mensen reageren of ageren op basis van uw netwerkprofielen, hoe hoger uw amplificatiescore.

Network – De netwerkscore toont de invloed van de mensen uit de true reach grafiek. Hoe vaker deze mensen actie ondernemen op basis van uw berichten, hoe hoger de score hier.

Klout style

Naast scores en grafieken zorgt Klout ook voor een opdeling in 16 types gebruikers van sociale media, netjes verspreid in een matrix die onder andere rekening houdt met uw deelgedrag, focus, frequentie en creativiteit.Zo worden types gedetermineerd als Curator, Celebrity, Specialist, Socializer, Activist, Networker, Explorer, Observer, enz… Deze zogenaamde Klout style wordt automatisch toegekend op basis van de manier waarop u gebruikt maakt van sociale media, en is voor verandering vatbaar wanneer u op een andere manier gebruik gaat maken van uw profielen.

Volgens Klout ben ik op heden een “specialist”, wat er op neerkomt dat ik een opiniemaker ben in mijn vakgebied, met een duidelijke focus op topics waarin ik een expertise deel met mijn volgers. Mijn collega Kirsten Ujvari is volgens Klout een “networker”, omdat zij eerder geneigd is om content te delen die van belang zijn voor haar volgers en hen kunnen helpen om zo hun eigen expertise en netwerk uit te breiden.

Topics en +K

Klout is meer dan een automatisch toegekende score. Het platform voorziet sinds kort ook in een mogelijkheid om andere gebruikers extra “punten” te geven wanneer u hun content over een bepaald topic weet te smaken.

Laat ik even een voorbeeld geven uit mijn eigen situatie. Klout houdt mijn tweets en andere updates via sociale media nauwlettend in de gaten. Hierdoor heeft het systeem kunnen zien waarover ik publiceer en welke onderwerpen bij mijn volgers het meeste in de smaak vallen. Klout oordeelt dan ook dat ik het meeste invloed uitoefen wanneer het over “personal branding”, “public relations” en “social media” gaat. Dat wil zeggen dat ik hierover niet alleen updates plaats via sociale media, maar dat ik hierover ook actief converseer en dat anderen mijn boodschappen verder verspreiden naar hun eigen netwerk.

Stel dat u het eens bent met die analyse van Klout, dan kan u mij bij wijze van jurering een +K toekennen op een bepaald topic. Simpel genomen geldt: hoe meer invloed u uitoefent, hoe geneigder anderen zullen zijn om u extra K-punten te geven.

Nog meer tips om optimaal gebruik te maken van Klout? Deel ze hieronder in de comments. In tussentijd nodig ik u uiteraard van harte uit om mij +K te schenken over personal branding op Klout.

Dat u hiervoor best een strategie ontwikkelt, kon u al lezen in mijn boek, maar u kan ook meten hoe groot uw online impact is en in hoeverre uw inspanningen hun vruchten afwerpen voor uw personal brand. Onderstaande tools vergemakkelijken het analyseren en interpreteren van uw merk op het web.

Klout

Om u een duidelijker zicht te bieden op de invloed die u uitoefent via Twitter en Facebook kan u sinds een tijdje terecht bij de gratis tool Klout. Deze analyseert de manier waarop u interageert via sociale media en kent u een score toe, onder andere voor hoe gemakkelijk uw content verspreid wordt, wie u beïnvloedt (en omgekeerd) en wat voor type gebruiker u bent. En dit allemaal in keurige statistieken gegoten nadat u met enkele muiskliks uw accounts bij Twitter en Facebook gelinkt hebt.

LinkedIn connection timeline

Of wat dacht u bijvoorbeeld van de LinkedIn connection timeline tool die aan de hand van een interactieve tijdslijn een beeld schept van uw carrière en de connecties die u tijdens uw klim naar succes hebt gemaakt?

Socialmention

De website van Socialmention biedt op zijn beurt dan weer de mogelijkheid om te monitorren waar uw naam of bepaalde voor uw personal brand belangrijke keywords genoemd worden: Twitter, StumbleUpon, Youtube, … Deze tool zet het allemaal voor u op een rijtje, schotelt u de resultaten voor in een real-time statistiek en maakt het zelfs mogelijk om u aan de hand van custom alerts op de hoogte te houden van vermeldingen via sociale media.

Google Alerts

Google kent het web en haar gebruikers als geen ander. En als u net als de 95% van de respondenten van ons personal branding onderzoek uzelf al eens gegoogeld heeft, weet u vast ook wel waar uw naam vernoemd wordt. Maar elke dag met Google op zoek gaan naar vermeldingen zou niet alleen nogal ijdel maar ook onnodig tijdrovend zijn.

Gelukkig is er de dienst Google Alerts, waarmee u aan de hand van enkele keywords door Google op de hoogte gebracht wordt via e-mail wanneer bijvoorbeeld uw naam ergens online opduikt. Een must have voor elke personal brand, en bovendien helemaal gratis.

Uiteraard bestaan er nog een hele reeks andere tools, en er zijn er ook een paar prachtige die jammer genoeg niet gratis zijn die het bekijken waard zijn, zoals Ubervu bijvoorbeeld. Maar met deze 4 kan u toch al het één en ander ontdekken over hoe efficiënt uw sociale mediastrategie is en waar u nog kan bijsturen.

]]> http://www.verbeeck-ujvari.be/succesvol-op-sociale-media-4-gratis-tools/feed 0 http://www.verbeeck-ujvari.be/efficiente-branding-voor-zeehavens http://www.verbeeck-ujvari.be/efficiente-branding-voor-zeehavens#comments Wed, 11 May 2011 19:22:36 +0000 Stef Verbeeck http://www.verbeeck-ujvari.be/?p=1690 Continue reading →]]> Afgelopen week donderdag had ik de eer en het genoegen om in opdracht van ESPO (European Sea Ports Organisation) een keynote speech te geven op hun jaarlijkse congres, bijgewoond door CEO’s en medewerkers van de Europese havens, eurparlementairen, ministers en andere betrokkenen uit de sector. Niet dat ik zo’n havenkenner ben, maar branding was dan wel weer een kolfje naar mijn hand.

Het publiek was opvallen geboeid door mijn keynote. Want als doorsnee burgers staan u en ik er misschien niet bij stil, maar de Europese havens vertegenwoordigen een enorm aandeel in onze economische activiteiten en bieden werkgelegenheid aan duizenden mensen. De uitdagingen, opportuniteiten en innovaties in de havensector zijn verbazend interessant, ook voor de relatieve leken ter zake zoals mezelf.

Net omwille van deze factoren, is branding de afgelopen decennia voor havens een extra aspect geworden om zich te onderscheiden van de Europese concurrenten, en die ver daarbuiten. Vroeger werden havens gewoon gekozen op basis van de eindbestemming van goederen en de vraag welke haven geografisch het dichtst gelegen was. Vandaag zijn havens serviceproviders voor hun klanten, die rekening houden met de verbindingen met het hinterland, de veiligheid van werknemers, de essentie van ecologisch transport, lokale en Europese wetgevingen, scherpe performantie-indicatoren en dergelijke meer. Branding is dan ook een extra troef om een haven te profileren tov de stake-holders; een aspect van de bedrijfsvoering die alsmaar meer aan belang zal winnen.

Nu moet u weten dat virale campagnes (reclame die zo leuk is dat consumenten hem gaan delen met hun vrienden via e-mail en sociale media) langzaam maar zeker hun originaliteit beginnen te verliezen. Dat komt omdat veel bedrijven zich lieten inspireren door de klassiekers in het genre van de afgelopen jaren, dat campagnes die bedoeld waren als “viraal” vaak net om die reden hun doel missen.

Maar Smartwater zou niet smart zijn als ze daar niets op gevonden zouden hebben. In het onderstaande filmpje lachen ze met alle typische elementen van succesvolle virale campagnes, en dan nog wel met de hulp van de nog steeds beeldschone Aniston. Kijkt u vooral zelf:

Click here to view the embedded video.

Naast “Jen” herkent u onder andere parodieën op de 3D renders van de dancing babies, de legendarische lipsynchende Keenan Cahill (hier aan het werk met 50Cent), allerhande schattige diertjes (want dat scoort ook altijd), verwijzingen naar de populaire serie Friends en celebrity sextapes.

Daarom voorspel ik dat deze parodie op viral video’s mogelijk ook echt een klassieker wordt.

1 – Apple

2 – Belgacom

3 -BMW

4- BP

5 – Citroën

6 – Kraft Foods

7 – Mobistar

8 – Packard Bell

9 – Pepsi

10 – TomTom

11 – Universiteit Antwerpen

12 – UPS

13 – Visa

14 – VTM

15 – Xerox

Zin in meer logo redesigns? Lees dan zeker ook het artikel De evolutie van politieke logo’s elders op deze site en ontdek de historiek van de brands van de Vlaamse politieke partijen.

Cocaine: Energy Drink

In september 2006 introduceerde Redux Beverages het energiedrankje ‘Cocaine’ op de Amerikaanse markt. Cocaine werd door de makers bewust genoemd naar de straatdrug cocaïne, en kreeg de slogan ‘The Legal Alternative‘ op zijn felrode blikje gedrukt. Het drankje heeft zijn naam alvast niet gestolen, want het bevat 3,5 keer meer cafeïne dan directe concurrent Red Bull.

Cocaine werd in 2007 uit de Amerikaanse winkelrekken gehaald, nadat de US Food and Drug Administration (FDA) besliste dat het promoten van het spul ronduit immoreel was, onder andere omdat het verkocht werd als een ‘alternatief voor straatdrugs‘. Wie echter alsnog het effect van een overdosis cafeïne wil ervaren, kan dit nog steeds via de Nederlandstalige webstek van Cocaine.  Hierop kan u, volledig legaal zelfs, een tray van 24 energy shots online bestellen. Best niet in te nemen voor het slapengaan.

Sandy Balls: Holiday Centre

Sandy Balls is een vakantiepark gelegen in het New Forest National Park, te Hampshire in Groot-Brittannië. Het staat bekend om zijn prachtige natuurlijke omgeving, en viel dankzij zijn duurzaam beleid zelfs meermaals in de prijzen. De ongewone naam Sandy Balls heeft een historische achtergrond. Tijdens de heerschappij van Henry de 7de, stond het domein van New Forest op de kaart aangeduid als ‘Sandyballas‘, omwille van zijn bolvormige reliëf en zandige ondergrond. Maar toch…Sandy Balls? Heeft er effectief een directievergadering plaatsgevonden waarin iemand plots het woord nam met het briljante idee: “Hé, ik weet een goede naam voor ons vakantiepark! Wat dacht u van Zanderige Ballen”? Is er nu echt niemand in lachen uitgebarsten, of heeft niemand op zijn minst de opmerking gemaakt dat dit mogelijk voor verkeerde interpretatie vatbaar is?

De TV-spot voor het luxe vakantieparadijs is helemaal de kers op de taart. We krijgen een aantal sfeerbeelden van het domein te zien, begeleid door een rustgevende mannelijke stem die met bijhorend Brits accent zinnen zoals “Sheer natural beauty” en “Sandy Balls… for simple pleasures” opzegt. Het spotje werd op YouTube geplaatst, waar het inmiddels al over 100,000 views heeft vergaard, en ongeveer evenveel spot-comments van de viewers.

Click here to view the embedded video.

Goede reclame? Misschien wel, want Sandy Balls is zeker een merknaam die blijft hangen. Of mensen hierdoor effectief interesse zullen hebben om hun volgende vakantie in de ‘ballen van zand‘ door te brengen, is maar zeer de vraag.

Nigaz: Gazprom & NNPC

In de zomer van 2009 besloot de Russische energie-gigant Gazprom zich te vestigen op de Nigeriaanse markt, en ging daarvoor een samenwerking aan met het staatsbedrijf Nigeria’s National Petroleum Company (NNPC). De naam die Gazprom aan deze pasgeboren joint-venture gaf, deed echter veel wenkbrauwen fronsen. Men besloot op de naam ‘Nigaz‘, een portmanteau van NIgeria en GAZprom. Een taalblunder van formaat, mij dunk het, want de naam leest en klinkt verontrustend veel als ‘niggas‘, een Amerikaans-Engels scheldwoord voor mensen met een zwarte huidskleur. De naam zorgde bij aankondiging dan ook voor veel discussie en ontelbare internet-parodieën.

Het is doorgaans een veelgebruikte en acceptabele praktijk om enkele letters van twee namen in één merknaam te stoppen, maar hier is de marketingdienst toch bijzonder tactloos en onbezonnen te werk gegaan. Blijkbaar was geen enkele Rus zich van het kwaad bewust, ook al is Gazprom één van de grootste energiebedrijven ter wereld. Een linguïstische check alvorens een merk te lanceren is in het vervolg toch aan te raden.

Bishop’s Finger: Kent’s Strong Ale

Wat zijn de eerste zaken die bij je opkomen als ik je vraag om de ingrediënten van een fris pintje bier op te sommen? Hop, gegist graan, water, mout, vingers? Wacht… wat? Faversham Brewery introduceerde in 1958 de strong ale ‘Bishop’s Finger‘, een naam die wel heel weinig aan de verbeelding over laat. Je zou haast denken dat de smaak afkomstig is van extracten van afgehakte clerusvingers, of toch op zijn minst op dit aroma gebaseerd is. Niet echt een appetijtelijke naam voor een fris biertje dus, ook al is het bier zelf misschien helemaal niet slecht.

Zeker wanneer we het hebben over voedsel en drank, kan een bedrijf best kiezen voor een merknaam die geen onsmakelijke associaties kan oproepen, kwestie van de proever niet op voorhand te degouteren. Daar komt dan nog eens bij dat het Engelse ‘giving someone the finger‘ zoveel betekent als je middenvinger naar iemand opsteken. Denk dus in het vervolg maar twee keer na voor dat je aan iemand een Bishop’s Finger aanbiedt.

Mitsubishi Pajero: Mid-size SUV

Technisch gezien hebben we het hier over een productnaam, maar dit leek me toch de moeite waard om te vermelden. Het ‘Pajero‘-model van Mitsubishi heeft het allemaal: het robuust ontwerp en krachtig vermogen dat je verwacht van een 4×4 jeep, zeeën van ruimte binnenin, een groot dashbord met massa’s technische snufjes, een geavanceerd remsysteem, en noem maar op. Het enige waar Mitsubishi blijkbaar iets minder moeite in stak, was het kiezen van de productnaam. Het model werd vernoemd naar een katachtige die voorkomt in de westelijke gebieden van Zuid-Amerika: de ‘Leopardus pajeros‘, bij ons beter bekend als een pampas kat of graskat.

Mitsubishi wou met de naam Pajero duidelijk de fierheid en kracht van de wagen onderstrepen. Toen het model echter op de Spaanstalige markt gelanceerd werd, bleek dat ‘pajero‘ eigenlijk straattaal is, en letterlijk vertaald ‘rukker‘ betekent. Mitsubishi maakte hiermee de klassieke fout om geen linguïstische check uit te voeren, met alle gevolgen van dien. Het bedrijf was echter wel tactvol genoeg om de volgende versie van het model in de Spaanstalige landen uit te brengen onder een alternatieve naam, de Mitsubishi Montero (bergkrijger).

In Japan gaat de manager er met de botte bijl door en elimineert ‘vette, oude en lelijke medewerkers”, zoals hij ze zelf noemt. Om het merk Prada te mogen verkopen in de Japanse winkels moeten de verkoopsters er ook als een Prada-girl uitzien.
Langs een kant is het nog te begrijpen: tussen het corporate brand en het personal brand moet er immers een synergie zijn, een brandmatch. Maar dergelijke expliciete dirscriminatie is menselijk toch onaanvaardbaar. Ik vrees dat de reputatie van het merk eerder deuken krijgt doordat het bedrijf zich op een dergelijke manier opstelt, eerder dan door een paar mismatchers in de winkels te hebben staan. Niet iedereen is toevallig niet anorexiaal en buitenaards groot.
Ondertussen heeft Mevrouw Bovrisse (vroegere retail manager bij Prada), een proces aangespannen tegen deze mispraktijken. Haar bewijslast is gebaseerd op een eerder incident in Tokio, waar zij door de CEO van Prada de opdracht kreeg om deze lelijk, dikke medewerkers uit het bedrijf te zetten omdat ze geen ‘Prada’-look hadden. Volgend op dit gesprek werden ook 13 medewerkers vriendelijk verzocht om Prada te verlaten met als reden; “slechte verkoopresultaten”.

Bovrisse zelf bleef ook niet gespaard en werd verzocht om haar haar te knippen en gewicht te verliezen, omdat de CEO zich schaamde in haar plaats. Het antwoord van Prada op de hetse die momenteel onstaan is in de pers : “No comment”

Belgacom moet dezelfde redenering hebben gevolgd, toen het enkele maanden geleden besliste om verkopers met een stand aan de ingang van de voetgangerstunnel aan het station van Leuven te plaatsen. De vertegenwoordigers (zo’n viertal jongens van hooguit 20 jaar) werden daar gezet om ‘voordelige’ abonnementsformules voor Proximus te verkopen, maar deden dit wel op een heel aparte manier. Toen ik dinsdagavond toekwam met de trein tussen 6 en 7 uur, merkte ik op dat de heren aan de stand er niet beter op vonden om heel luid te roepen naar voorbijgangers, in de hoop zo hun aandacht te trekken. Toen ik passeerde wist één van de verkopers inderdaad mijn aandacht te trekken door boertig en indiscreet “MENEER!! HEBT GIJ PROXIMUS?!” in mijn rechteroor te roepen. Mijn felicitaties gaan bij deze dan ook uit naar die bewuste verkoper die er in gelukt is mijn aandacht te trekken, maar van een geslaagd verkoopsgesprek kunnen we niet echt spreken. Ik gaf de man een geïrriteerde blik en liep gewoon voorbij zonder op hem in te gaan.

Los van het feit dat dit kort contact me irriteerde, begon ik mij serieuze vragen te stellen over het beeld dat voorbijgangers kregen van het merk Proximus, en blijkbaar ben ik lang niet de enige. Zo’n 1.221 mensen delen mijn mening, althans als ik de Facebookgroep ‘De Proximus verkopers in het station van Leuven zijn enorm irritant!’ moet geloven. De mensen die deel uitmaken van deze groep komen met nog veel straffere verhalen op de proppen. Sommige beweren dat ze letterlijk worden uitgelachen omdat ze vriendelijk weigerden met een “Neen, bedankt”. Andere bronnen zeggen dan weer uitgescholden te zijn geweest omdat ze gewoon zijn doorgelopen. Of deze informatie al dan niet waar is, kan ik objectief niet beoordelen, maar het is volgens mij zeker geen toeval dat zoveel mensen hun ongenoegen over deze bewuste praktijken uitdrukken.

Elke marketeer weet dat merkwaarden ook moeten uitgestraald worden door de vertegenwoordigers van dat merk, gezien zij meestal de laatste schakel zijn tussen de klant en de productaanschaf. Waarden zoals ‘vertrouwen’ of ‘kwaliteit’ heb ik echter niet bepaald opgevangen in het voorbijgaan. Irritatie en frustratie zijn bovendien zowat de slechtste vormen van reclame die een bedrijf zich kan voorstellen, en gezien die stand daar elke dag staat, vrees ik dat de meeste voorbijgangers niet echt meer geneigd zijn om te gaan luisteren wat die verkopers te zeggen hebben. Pure antireclame voor Proximus dus, dat in het vervolg, alvorens zijn verkopers op pad te sturen, misschien beter eerst wat tijd investeert om zijn personeel waarden en respect voor de klant aan te leren.

Bedrijven moeten beseffen dat vertegenwoordigers hun merk dragen, en moeten er dus ook alles aan doen om hen naar behoren te overtuigen van de waarden die het merk moet vertegenwoordigen. Een goede reputatie van het merk is de enige garantie voor goede verkoopcijfers. Als de manier waarop een merk verkocht wordt verschilt van deze merkidentiteit, kom het zeer ongeloofwaardig over, en verliest de klant zijn vertrouwen.

EDIT: Ondertussen is er op dit artikel een officiële reactie gekomen van Proximus, dat op basis van de gebeurtenissen de nodige actie ondernomen heeft.

“De desbetreffende teams zijn ingelicht geweest (dit was een extern bedrijf die voor Proximus werkte), de mensen die toen in Leuven waren zijn erover aangesproken geweest (aangezien er al een klacht was die lopende was, los van jullie blogpost). Een teamcoach (van het externe bedrijf) zal die teams verder begeleiden. Daarbovenop zal Proximus ook nog at random controles sturen naar de stations waar die teams aanwezig zijn.”

Dit bewijst voor ons dat een bedrijf als Proximus luistert naar haar doelpubliek, snel reageert en de nodige inspanningen doet om problemen op te lossen wanneer deze zich stellen.

EDIT 2: Op donderdag 10 juni 2010 was Stef Verbeeck, image consultant bij Twizted Imagebuilding, te horen op Radio1 in het consumentenprogramma Peeters & Pichal in verband met de agressieve verkoopstechnieken van Proximus. U kan het interview hier herbeluisteren.

Vroeger had dat allemaal heel wat voeten in de aarde. U had allerhande applicaties en tussenstappen nodig, en voor LinkedIn bestond er eigenlijk geen enkele degelijke manier om uw profiel te koppelen aan Twitter. Vandaag is het eenvoudiger dan ooit. Ik leg u even snel uit hoe u in enkele minuten de link kan leggen met uw Twitter account als basis.

LinkedIn

Op LinkedIn is het belachelijk eenvoudig. Om te beginnen logt u in op LinkedIn en klikt u door naar de beheerpagina van uw profiel (Profile -> Edit Profile). In het eerste blok met uw belangrijkste gegevens ziet u onderaan de mogelijkheid om uw Twitter account te koppelen.

Klik op ‘Add’ om uw account te koppelen. Op het volgende scherm vult u uw Twitter accountgegevens in. Voor u deze kan bevestigen moet u via Twitter aan LinkedIn de toestemming verlenen in het popupscherm dat opent.

Vanaf nu zullen uw status-updates uit Twitter automatisch ook uw LinkedIn status updaten. Met de extra settings kan u nog verder verfijnen welke informatie uit Twitter u wilt delen met uw LinkedIn contacten.

Wanneer u nu uw Twitter status updated, zal ook uw LinkedIn status mee veranderen (bemerk dat naast de tijdsaanduiding nu ook “via Twitter”) staat.

Bovendien toont LinkedIn in de rechterkant van de pagina een overzicht van uw laatste tien status-updates.

Facebook

Op Facebook is het net iets complexer, aangezien er (voorlopig) geen standaard support is om uw Twitter te koppelen aan uw Facebook profiel. Gelukkig is het alsnog behoorlijk eenvoudig om de twee te koppelen. Zoek met de zoekfunctie van Facebook naar “Twitter”, en dan zal u in de zoekresultaten een applicatie terugvinden met de toepasselijke naam Twitter. Nog makkelijker is gewoon om rechtstreeks naar de applicatie te surfen door op deze link te klikken.

Het spreekt voor zich dat u de applicatie toestemming moet verlenen om geïnstalleerd te worden en uw Twitter status te koppelen. Dat doet u door op de knop “Allow” of “Toestaan” te klikken.

In het volgende scherm logt u in op uw Twitter account om de koppeling te voltooien en Facebook de toestemming te verlenen uw status over te nemen.

Wanneer u nu uw Twitter status updated, zal ook uw Facebook status mee veranderen (bemerk dat naast de tijdsaanduiding nu ook “via Twitter”) staat.

Zowel Facebook als LinkedIn bieden manieren om ook uw (WordPress-)blog en uw SlideShare account aan uw profiel te koppelen. Vooral Facebook biedt een breed gamma aan applications, bij LinkedIn is het aanbod iets beperkter.

Hebt u nog andere manieren of suggesties voor koppelingen tussen andere platformen? Laat het me gerust weten via de comments hieronder.

Jaren aan een stuk liep “El Sympatico” rond met het logo van aluminiumfabrikant  Aliplast op zijn hemdskraag. De celebrity endorsment leverde het bedrijf uit Lokeren instant naambekendheid, al was het maar omdat Pfaff in de pers kwam met zijn shnabbel en omdat het bedrijf tot op heden te zien is in de generiek van de VTM-docusoap over de Pfaffs. Sinds dag één is deze generiek namelijk niet meer verandert, wat Aliplast dus gratis reclame blijft opleveren.

In oktober vorig jaar ging het echter fout. Sponsor Bingoal, een gokkantoor gespecialiseerd in voetbal, kwam toen in financiële problemen door de crisis en de overvloed aan (al dan niet legale) concurrenten. Hierdoor liet Bingoal de facturen onbetaald, bleef de rekening van Jean-Marie ongespijsd en verdween het logo van de firma van de kraag van onze protagonist.

Enkele dagvaardingen en artikels in de gespecialiseerde pers later kondigde Pfaff dan vorige week aan dat hij een waardig opvolger gevonden heeft voor het gokkantoor. Blijkbaar wordt er in de aluminiumsector wel nog redelijk goed geboerd, want deze keer is het fabrikant Blyweert die tekent voor een vet sponsorcontract en dus op de kraag van onze nationale trots zal prijken. Al moeten we ook niet overdrijven, in ruil voor zijn cheque moet Pfaff ook nog acte de présence geven op het bouwsalon Batibouw dat volgende week van start gaat. Het is immers crisis voor iedereen.