Mike Mancini, VP voor data product management bij Nielsen beweert dat er een duidelijk klasseverschil is bij de gebruikers van social networkingsites. Mensen die welgestelder zijn, vertoeven eerder op Facebook en LinkedIn, terwijl de minder welgestelden en vaak lager geschoolden actiever zijn op MySpace. Ongeveer 23% van de Facebook gebruikers verdienen meer dan $100.000 per jaar, terwijl slechts 16% van de MySpace users aan dat inkomen komt op jaarbasis. Bijna 40% van hen moet het zelfs met minder dan $40.000 per jaar doen.

Door het voeren van een dergelijk onderzoek bij meer dan 200.000 Amerikaanse gebruikers van social networkingsites heeft Nielsen dus kunnen afleiden dat MySpace gebruikers doorgaans behoren tot de middenklasse en arbeidersklasse, terwijl Facebook vooral populair is in de rijkere buitenwijken. Meestal is deze groep ook iets ouder en hoger opgeleid.

Minder verrassend is dat het de gebruikers van Twitter en LinkedIn zijn die doorgaans het rijkste zijn en de beste jobs invullen. Bovendien is er een sterke overlapping waar te nemen tussen gebruikers van Facebook, Twitter en LinkedIn.

Uit verschillende onderzoeken komen vergelijkbare bevindingen naar voren. Opvallend is dat het gebruik van sociale media en networking op dergelijke platformen volgens specialisten de grenzen tussen de traditionele klassen wel doen vervagen; maar dat uitbaters van deze sites soms bewust inspelen op de verschillen door specifiek te cateren voor een jonger publiek (bv. MySpace, Netlog) of zakelijke gebruikers (bv. LinkedIn).

Social networking is blijkbaar vooral populair bij vrouwen en mensen tussen de 35 en 49 jaar oud. Jongeren maken in de VS met uitzondering van MySpace doorgaans nog geen 10% uit van de gebruikers van sociale netwerksites.

Voor de volledigheid nog even de cijfers uit het Nielsen-onderzoek:

Users with household income above $75,000

• Facebook — 41.74 percent
• MySpace — 32.38 percent
• LinkedIn — 58.35 percent
• Twitter — 43.34 percent

Users with household income under $50,000

• Facebook — 28.42 percent
• MySpace — 37.13 percent
• LinkedIn — 17.34 percent
• Twitter — 28.36 percent

Female users

• Facebook — 56.33 percent
• MySpace — 56.69 percent
• LinkedIn — 48.11percent
• Twitter — 53.59 percent

Users aged 18 to 24

• Facebook — 10.27 percent
• MySpace — 15.46 percent
• LinkedIn — 3.99 percent
• Twitter — 9.51percent

Users aged 35 to 49

• Facebook — 31.54 percent
• MySpace — 29.09 percent
• LinkedIn — 43.64 percent
• Twitter — 34.02 percent

Bron cijfers: The Nielsen Co.

Maar dankzij het succes van de iPod en andere spierwitte (Apple-)gadgets is wit weer helemaal hip. En wanneer een paar voetballers en zangers met een witte sportwagen over het tv-schem razen is het hek natuurlijk helemaal van de dam. Nochtans, de doorverkoopwaarde van een witte auto is liefst 23,5% lager dan die van occasies met een andere kleur.

Ik verzin dit niet, de Nederlandse autosite Vroemm.nl heeft hier onderzoek naar gedaan. Uit de tests blijkt dat naast witte wagens ook paarse, rode en oranje bolides een stuk goedkoper worden verderverkocht aan de twee eigenaar. Neutrale kleuren zoals zwart, grijs en bruin daarentegen scoren beter en de vraagprijs is dan ook gemakkelijk 3,4% hoger.

In dit opzicht leek het mij interessant om eens een ander onderzoek te vermelden, eentje in het vakgebied psychologie dat handelt over de kleuren van wagens en wat deze over u zeggen als eigenaar. We overlopen even een paar kleuren, in de volgorde waarin ze het meeste verkocht worden in Europa volgens een onderzoek van DuPont:

Zwart (26%)

Zwart is een geweldig populaire kleur bij zakenlui en leaserijders, omdat de wagen traditioneel een zekere klasse uitstraalt en de bestuurder een gevoel van authoriteit, zelfzekerheid en macht geeft.

Zilver (20%)

Een zilveren auto toont aan dat u van luxe en kwailiteit houdt. Door de associatie met juwelen geven deze wagens een gevoel van prestige aan de bestuurder.

Grijs (18%)

Bestuurders van grijze wagens komen over als zelfstandige individuen die kiezen voor comfort en stabiliteit. Deze mensen zijn over het algemeen zakelijk ingesteld en misschien soms zelfs een beetje saai.

Blauw (13%)

Blauwe auto’s horen bij chauffeurs die bekend staan als loyale personen die veel belang hechten aan persoonlijke relaties. Deze mensen willen vooral niet opvallen en houden van sereniteit en rust.

Wit (10%)

Witte auto’s geven een keurige, neutrale indruk. De eigenaars van deze wagens staan bekend als voorzichtig en puur, behalve als hun auto vuil is wat hen een slordige indruk geeft.

Rood (7%)

U bent actief, gepassioneerd en zelfverzekerd. U bent niet bepaald als als hoffelijke bestuur te bestempelen, wat misschien verklaart waarom bestuurders van rode wagens doorgaans een hogere verzekeringspremie betalen.

Bruin (4%)

Mensen met een bruine auro zijn betrouwbaar, principieel en sober. Ze worden beschouwd als makkelijk te benaderen en vriendelijk.

Groen (2%)

Groen is een natuurlijke kleur, waardoor bestuurders van wagens in deze kleur als bewuste mensen, puur en emotioneel gebalanceerd.

Geel (1%)

Bestuurders van gele wagens willen opvallen en het kind in hen (dat droomt van F1-piloot worden) tegemoet komen. Ze zijn hoedanook zelfzeker genoeg om de vreugde van een gele auto te laten primeren op wat mensen van hen denken.

Wat er allemaal van klopt, laat ik aan uw opinie over. Vertel mij gerust in een comment met welke kleur wagen u rondrijdt en waarom u hiervoor gekozen heeft.

Simon Simpkins, vader van twee en spil van het verhaal, raakte verwikkeld in een ruzie met een winkelier, nadat hij eerst daar zijn beklag had gedaan. De gemoederen raakten dermate verhit dat de vrouw van de puritein in kwestie zich moest terugtrekken op de parking van de winkel om te kalmeren.

“The lemon and lime are locked in what appears to be a carnal encounter. The lime, who I assume to be the gentleman in this coupling, has a particularly lurid expression on his face.” liet Simpkins optekenen door The Sun. De verpakking van Maoam met kersensmaak kan evenmin op sympathie rekenen.

Fabrikant Haribo van zijn kant is zich van geen kwaad bewust. Zij reageerden door te zeggen dat deze verpakkingen reeds in 2002 werden geïntroduceerd, geliefd zijn bij jong en oud, en dat ze nooit eerder klachten ontvingen van consumenten die de verpakking als schockerend ervaren. Een woordvoerder liet weten dat de verpakking destijds om marketingredenen werd aangepast naar een “gekker” en “speelser” beeld om zo een breder en jonger doelpubliek aan te spreken.

Persoonlijk denk ik toch dat er een hoop fantasie voor nodig is om in de verpakking van Maoam een sexueel getint tafereel te zien. Of was het bij nader inzien toch een subliminale boodschap van die lepe Duitsers om kinderen te helpen hun papa’s sneller te overtuigen van het aankopen van al dat lekkers? Met obsceen fruit weet je immers nooit. Ik heb er alvast zin in snoep van gekregen…

Nielsen Global Online Consumer Survey zocht recent uit welke vormen van reclame echt het vertrouwen oproepen dat nodig is om een potentiële consument tot een tevreden klant te maken. Kortom, op welke media en kanalen moet u zich richten om uw kernwaarden en imago te communiceren?

Uit het onderzoek, gevoerd bij 25.000 consumenten verspreid over 50 landen, blijkt dat de belangrijkste vertrouwensfactor de mond-aan-mond reclame is. Opvallender is dat deze mond-aan-mond reclame zich alsmaar meer verplaatst naar het internet, en dat online testimonials en aanbevelingen stijgen in de ranglijst van belangrijke kanalen voor consumentenvertrouwen.

Dit is de volledige rangschikking:

1. 90% – aanbevelingen van kennissen
2. 70% – online klantengetuigenissen
3. 70% – websites van merken
4. 69% – persartikels
5. 64% – sponsorring door merken
6. 62% – televisie
7. 61% – kranten
8. 59% – magazines
9. 55% – billboards en andere straatreclame
10. 55% – radio
11. 54% – email nieuwsbrieven
12. 52% – reclamespotjes in de cinema
13. 41% – reclame op zoekmachines
14. 37% – online videospotjes
15. 33% – online bannerreclame
16. 24% – tekstadvertenties op mobiele telefoons

Wat mij echt bijblijft uit dit onderzoek zijn deze conclusies:

• Online en mobile media worden veelvuldig gebruikt in het beslissingsproces, maar boezemen al bij al niet veel vertrouwen in zolang er geen “user submitted content” mee gemoeid is. Tenzij uw klanten goede commentaren over u plaatsen op het web, boezemen uw banners, Google ads en sms-jes bar weinig vertrouwen in
• Traditionele media zijn zo ingeburgerd dat ze bij veel mensen nog steeds een enorm vertrouwen vertegenwoordigen. De invloed van journalisten op het koopgedrag van uw consument is nog steeds zeer groot.
• Uw eigen website heeft een immense impact. Naast online getuigenissen (al dan niet op uw eigen site) wordt de website van uw merk en product nauwlettend bekeken door consumenten en vertrouwt liefst 70% van de consumenten uw site als deze hen kan verleiden om tot aankopen over te gaan.
• Sponsorring loont. De vijfde plaats in de ranglijst wordt ingenomen door mensen die vertrouwen krijgen in merken doordat deze zich koppelen aan andere niet-commerciële instanties zoals goede doelen of sportclubs.

Even schetsen waar het over gaat. Elk jaar wordt de bewuste Simon Altholt GFK Roper Nation Brands Index opgemaakt, berekend op hoe basis van objectieve factoren zoals de leefkwaliteit, het investeringsklimaat, toeristische troeven en bestuur. In deze lijst is België tussen 2005 en 2008 gezakt van de zestiende naar de twintigste plaats.

Verder is er ook nog de driemaandelijkse index, opgesteld door het Amerikaanse Eastwestcommunications, gebaseerd op postieve en negatieve berichtgeving in de internationale media. Hier scoort België een bedroevende 152e plaats. U kan onze ranking en de verontrustende score van de andere landen zelf raadplegen op de Nation Branding Index website.

Volgens verschillende marketingspecialisten is dit niet verwonderlijk. België cultiveert een breed gamma aan vaak verwarrende en conflicterende overheidsmerken en -logo’s, komt geregeld in het nieuws met politieke onstabiliteit, en bestaat uit twee of zelfs drie ministaten met een eigen individualiteit en merkcommunicatie.

Allerhande initiatieven moeten nochtans het Belgische schip doen keren. De laatste regering Verhofstadt lanceerde onder het moto “Only in Belgium” nog een campagne die buitenlandse investeerders moest overtuigen van de meerwaarde van dat lapje grond rondom de Europese hoofdstad.

Click here to view the embedded video.

Volgens mij is er meer nodig dan wat holle praat en heulen met Belgische helden uit het verleden. Het is vooral belangrijk de hedendaagse troeven van onze regio’s en toeristische pareltjes uit te spelen. Mocht België als merk (en als federale staat) tout court nog een nut hebben, dan wordt het meer dan tijd dat de situatie drastisch aangepakt wordt, beginnende met de oprichting van een hiervoor voorziene onafhankelijke werkgroep die orde moet scheppen in de wildgroei van conflicterende government brands die ons land rijk is.

Social media zijn razend populair. U merkt het in uw dagelijkse leven en ook de statistieken bewijzen het. Uit recent onderzoek van de Europe Interactive Advertising Association blijkt dat 67% van de Belgen minstens wekelijks het internet gebruikt. Meer dan de helft van de Belgische surfers zijn dagelijks online, waarvan 77% ook ’s avonds en 58% ’s weekends online gaat. Meer dan 57% van deze groep bezoekt sociale netwerksites en 33% creëert hier dan ook een eigen profiel.

Volgens een gelijkaardig onderzoek van het Pew Internet & American Life Project is in de VS het aantal gebruikers van sociale netwerksites sinds 2005 verviervoudigd, van 8% naar 35% van de surfers eind 2008. Internationaal wordt dezelfde stijging waargenomen, zoals de statistieken van de gebruikers van sociale netwerksites in bepaalde landen hieronder aantonen:

Opmerkelijk, Nederland staat op de 10e plaats in de volledige ranking, België komt zelfs niet in de top 20 voor. Tijd dus om u een Facebook profiel aan te maken, aan mij hebt u alvast uw eerste Facebook-friend…

Nu 2007 zijn laatste week is ingegaan, menig kalkoen zijn weg naar de feestdis heeft gevonden en de marketingbudgetten voor het komende jaar stilaan aangeboord worden, lanceert Google zijn jaarlijkse Zeitgeist: een lijstje met de populairste zoektermen van de afgelopen 4 kwartalen, zowel internationaal als voor België. Laat ons eens even de tijdsgeest van de surfende Jan Modaal onder de loep nemen.

De doorsnee Belg is geïnteresseerd in tweedehands aankopen, voornamelijk in wagens, fietsen, motorfietsen, boeken en meubelen. Qua voetbalclubs blijken Anderlecht, Club Brugge, Germinal Beerschot, Sint-Truiden en KV Mechelen de meest gezochte teams. Los van de gekende cijfers uit de toeristische sector, dewelke een beeld scheppen van de populairste reisbestemmingen bij de reisbureaus, merken we dat Belgen ook via Google hun vakantie uitplannen. Frankrijk, de Ardennen, Turkije, Spanje en Italië voeren de top 5 van meest gegooglede landen aan.

Qua muziek houdt de Belg de kerk in het midden, zowel de klassiekers (band die na een reünie in 2007 weer aan het toeren gingen) als frisse nieuwkomers aan het sterrenfirmament sieren de lijst van meest gezochte muzikanten. Op plaatsen 1 en 2 vinden we respectievelijk de Duitse rockband Tokio Hotel en de Libanees-Britse falsetzanger Mika. Plaatsen 3, 4 en 5 worden dan weer ingenomen door gevestigde waarden als Clouseau, Genesis en The Police.

Ook de echte internettrends van 2007 worden duidelijk uit de Google-resultaten. Wereldwijd ziet de top 10 van de snelst stijgende zoekresultaten er als volgt uit:

1. Iphone (Apple’s smartphone)
2. Badoo (user community)
3. Facebook (user community)
4. Dailymotion (filmpjessite)
5. Webkinz (virtuele huisdiertjes)
6. Youtube (filmpjessite)
7. eBuddy (messaging)
8. Second Life (virtuele wereld)
9. hi5 (user community)
10. Club Penguin (virtuele wereld voor kinderen)

Nog een paar opvallende lokale tijdsgeesten om mee af te sluiten:

• Gent is de plaats waar het meeste wordt gezocht naar vacatures.
• Asse is de royalistische gemeente bij uitstek, hier zocht men het meest naar de koning
• In Antwerpen is men vooral geïnteresseerd in video, maar de stad is ook koploper bij het trefwoord “party”
• Mechelen herbergt blijkbaar de meeste fans van Axelle Red
• In Brussel is men blijkbaar milieubewust, hier werd het meest gezocht naar recyclage
• Leuven is en blijft de studentenstad, hier is men koploper in de zoekopdrachten naar bier
• Roeselare herbergt de romantici, hier werd het meeste gezocht naar de liefde
• In Luik zoekt men het meeste van heel België naar info over het weer.

Benieuwd wat 2008 zal brengen. Ik wens u alvast veel Google-plezier.

Eén op drie belgen (1 op 3 !) heeft nog nooit met internet gewerkt. Nooit een mail geopend, nooit gelachen met internauten die homevideo’s op YouTube plaatsen, nooit al dan niet legaal muziek gedownload, nooit discussies gevoerd op internationale forums, nooit een spelletje schaak gewonnen van een Japanner. Voor een internet addict als mezelf is het moeilijk voor te stellen, maar 2,6 miljoen landgenoten hebben nog nooit gesurft, 1,9 miljoen van de Belgen heeft zelfs nog nooit een computer aangeraakt.

De Federale Overheidsdienst Economie heeft een enquête uitgevoerd bij 10 000 Belgen tussen de 16 en de 74 jaar oud en kwam tot de constatatie dat het vooral de senioren, laaggeschoolden en werklozen zijn die de weg maar moeilijk vinden naar het wereldwijde informatienetwerk.

Zo gebruikte 66% van de 55-plussers nog nooit het internet, bij de laaggeschoolden ligt het percentage op 60% en bij de werklozen op 40%. De redenen voor die afwezigheid ligt wel voor iedereen anders. bij de ouderen constateert men nog steeds de drempelvrees voor nieuwe technologie terwijl bij de andere groepen vooral de kost van het surfen en de bijhorende apparatuur de doorslag geeft.

Onder andere met die reden geeft de helft van de gezinnen zonder internetaansluiting aan geen plannen te hebben om hier verandering in te brengen. Zo zal het percentage van 54% online huisgezinnen in België niet bijzonder veel meer stijgen en lijkt de grens van internetverzadiging stilaan bereikt. Ter illustratie: in het tweede kwartaal van 2005 waren er 2 088 300 internetaansluitingen in België, aldus de internetorganisatie ISPA.

Ook op internet tracht men uw persoonlijke gegevens en voorkeuren te weten te komen door enquetes. Je kan dezer dagen geen grote portaalsite meer openen of je krijgt een popup voorgeschoteld van InSites, waarbij u gevraagd wordt om enkele minuten van uw tijd en uw mening.

Onlangs werd ik door een niet onaantrekkelijke jongedame op de Antwerpse Meir verleid tot een marktonderzoek in een nabijgelegen taverne. Uit nieuwsgierigheid (en ook wel omdat er mij een “lekkernij” beloofd werd) volgde ik haar naar binnen om aldaar te laten peilen naar mijn kennis omtrent diabetes en de middelen die er op de markt zijn tegen overgewicht. Ik moet zeggen dat ik mij niet bepaald aangesproken voelde met mijn bodymass index van 16 (voor de leken onder u: dat is schrikwekkend laag voor mijn lengte van 1,94 meter). Na afloop kreeg ik een Olé aangeboden, u weet wel, die low-cost versie van Milka’s Leo van het private label van Aldi…

Maar zijn we al die overvloed aan marktonderzoek niet stillaan beu? Gaat u nog in op vragenlijsten en (telefonische) enquetes die uw tijd consumeren en u niets in ruil aanbieden? Blijkbaar niet, volgens het gespecialiseerde magazine Advertising Age wordt het steeds moeilijker om betrouwbare enquetes te houden. Telefonische enquetes worden nog amper beantwoord (nog geen 10% van de gecontacteerden wil nog deelnemen) en door de opkomst van de gsm zijn vooral jonge gezinnen amper nog bereikbaar in de huiskamer.

Sterker nog: blijkbaar zijn het steeds dezelfde mensen die nog ingaan op een aanbod tot marktonderzoek; meestal “professionele” respondenten die actief op zoek gaan naar onderzoeken die hen financieel of anders iets kunnen opleveren. Ieder zijn hobby, zou ik zo zeggen, maar men bekomt wel het effect van resultaten die steeds door dezelfden worden verstrekt en dus steeds ook minder representatief zijn. De helft van de antwoorden op enquetes zou van slechts 5% van de bevolking komen en op internet vertegenwoordigt 0,25% van de populatie liefst 32% van de antwoorden.

Dames en heren marktonderzoekers: probeer eens origineel uit de hoek te komen met een straffe campagne die specifiek gericht is op uw target audience, en laat de traditionele telefoonscripts en internetenquetes misschien eens even voor wat ze zijn. Mensen zijn veel sneller geneigd in hun kaarten te laten kijken als het allemaal wat hedendaagser en vlotter verloopt.