Een cordon sanitaire voor Prada

Dat grote merken zoals Louis Vuitton, Gucci en Prada zich richten tot de elitaire fashionista’s  in onze maatschappij is geen geheim. Dat ze racistisch, dictatoriaal en discriminerend zijn, valt nog te bewijzen en sommigen onder u zullen dit zelfs in vraag stellen. Ondertussen is Prada toch al druk bezig om dit discriminerend dossier aan te dikken.

In Japan gaat de manager er met de botte bijl door en elimineert ‘vette, oude en lelijke medewerkers”, zoals hij ze zelf noemt. Om het merk Prada te mogen verkopen in de Japanse winkels moeten de verkoopsters er ook als een Prada-girl uitzien.
Langs een kant is het nog te begrijpen: tussen het corporate brand en het personal brand moet er immers een synergie zijn, een brandmatch. Maar dergelijke expliciete dirscriminatie is menselijk toch onaanvaardbaar. Ik vrees dat de reputatie van het merk eerder deuken krijgt doordat het bedrijf zich op een dergelijke manier opstelt, eerder dan door een paar mismatchers in de winkels te hebben staan. Niet iedereen is toevallig niet anorexiaal en buitenaards groot.
Ondertussen heeft Mevrouw Bovrisse (vroegere retail manager bij Prada), een proces aangespannen tegen deze mispraktijken. Haar bewijslast is gebaseerd op een eerder incident in Tokio, waar zij door de CEO van Prada de opdracht kreeg om deze lelijk, dikke medewerkers uit het bedrijf te zetten omdat ze geen ‘Prada’-look hadden. Volgend op dit gesprek werden ook 13 medewerkers vriendelijk verzocht om Prada te verlaten met als reden; “slechte verkoopresultaten”.

Bovrisse zelf bleef ook niet gespaard en werd verzocht om haar haar te knippen en gewicht te verliezen, omdat de CEO zich schaamde in haar plaats. Het antwoord van Prada op de hetse die momenteel onstaan is in de pers : “No comment”