Het beste en slechtste van de verkiezingscampagne van 2009

gepubliceerd door Stef Verbeeck op 03 June 2009 - 3 reacties

Komende zondag is het weer zover: met z’n allen trekken we naar de stembus om een keuze te maken tussen partijen en lijsten vol bekende en minder bekende kandidaten. Het is vooral die tweede categorie die door het bedenken van originele campagnes en methodes aan stemmen probeert te raken; niet elke kandidaat heeft immers een gekende familienaam of een abonnement op TerZake-verschijningen.

Twizted analyseerde de laatste weken de campagnes (u zag ons her en der misschien al opduiken in de media) en deelt dan ook graag de officieuze campagneawards 2009 uit.

De meest consequente campagne

De prijs voor de meest consequente, en allicht ook voor de best doordachte campagne gaat naar de CD&V. De christen-democraten kozen er voor om hun kandidaten af te beelden in hun natuurlijke biotoop. Dit is een geweldige insteek om verschillende redenen. Om te beginnen is er een grote herkenbaarheid bij de kiezer, die de alledaagse situaties herkent vanuit hun eigen omgeving.

Er wordt gekozen voor een positieve slogan en op geen enkel ogenblik geeft de campagne een agressief beeld. Door bewust voor een modernere look te kiezen spreken ze ook een breed publiek aan, ook de ietwat jongere generatie Vlamingen die in het verleden niet altijd binnen het profiel van de CD&V pastten.

De belachelijkste campagne

Opvallen doet hij wel, LDD-kandidaat Patrick Ghys, maar dan eerder om de verkeerde redenen. De voormalige VB-manadataris siert de gekste plaatsen in Antwerpen met zijn affiche, maar meer dan een monkellachje kan hij met zijn poging tot James Bond-look niet ontlokken aan voorbijgangers.

Prijs u gelukkig dat deze man het nooit tot parlementslid zal schoppen. Clowns hebben we al genoeg in de Vlaamse politiek.

De beste partijwebsite

Met kop en schouders steeks de website van de CD&V hier boven de anderen uit: geen enkele website is esthetisch zo aangenaam om naar te kijken, navigeert zo gemakkelijk, voorziet in een dergelijk goed overzicht van kandidaten en standpunten, straalt zo’n rust uit en laat zo’n aangename indruk na. Het gebruik van multimedia, brand identity-kleuren en de verhouding van tekst/beeld is op geen enkele andere site zo goed.

Een verassende runner-up in deze categorie is de site van SLP, die een opvallende rust en overzichtelijkheid uitstraalt. Ook inhoudelijk biedt deze site alles wat je van een politieke site verwacht, zonder te vervallen in oeverloze onzin of een drukke indruk na te laten.

De meest trieste kandidaat

Het zal u allicht niet verbazen maar Bert Anciaux, ondertussen gedegradeerd tot lijstduwer op de Europese lijst voor SP.A, kaapt met vlag en wimpel deze troffee weg. Na zijn overstap van SLP naar SP.A eerder dit jaar en de daarbijhorende zielige controverse in de media hebben zijn imago geen deugd gedaan. ZIjn schaarse doortochten in de Vlaamse media spreken wat dit betreft boekdelen. Zelfs de titel van zijn laatste boek “De pijn van een politicus” straalt niets dan tristesse uit.

De opvallendste campagne

Geen missen die beloven naakt te poseren als ze verkozen worden, en deze keer ook geen opvallende protestcampagnes zoals die van de minipartij NEEN in het verleden. De meest in het oog springende campagne, en voor de tegenstrevers allicht ook de meest irritante, is die van de PvdA. Overal in Vlaanderen plakten ze rode neuzen op verkiezingsaffiches van andere partijen en voorzagen ze zelfs monumenten van een rode clownsneus.

Gracieus tweede wordt de campagne van Groen!, waarbij de kopstukken van de partij in maatpak trachten om te profiteren van het stijgende succes van het neo-ecologisme in Wallonië. Weg met het geitenwollensokkenimago? We zien het op 7 juni.

De meest charismatische politicus

Hier kan ik jammer genoeg niet voor verassingen zorgen. Zonder twijfel is uittredend minister-president Kris Peeters de meest charismatische en ook één van de best geklede politici van Vlaanderen. Overal straalt hij dezelfde charme en warmte uit; hij blijft steeds vriendelijk en ijzig kalm in debatten. Zowel de media als het grote publiek lijken uit zijn hand te eten.

Een vermeldenswaardige tweede plaats is er voor Antwerps Vlaams Belang-kopman Filip Dewinter, die ook altijd uiterst puik voor de dag komt, zich steeds tot in de puntjes verzorgt en naast de uiterlijke aspecten ook de kunst van de stemintonatie en de lichaamstaal duidelijk perfect meester is.

De beste campagne

Om de titel van de beste campagne uit te reiken hou ik rekening met allerhande factoren; zoals herkenbaarheid, beeldcompositie, brand energy, fotokwaliteit, copywriting, originaliteit en toepassing in verschillende media. Voor mij is de winnaar terzake N-VA, en voorzitter/lijsttrekker Bart De Wever in het bijzonder.

De campagne “Afrit Vlaanderen, exit crisis” speelt perfect in op de thema’s van de partij, de integriteit die N-VA propageert en de groeiende vraag naar meer Vlaamse bevoegdheden. De Wever surft ook perfect op de golf van sympathie die hij won toen hij het nipt moest afleggen tegen Freek Braeckman in het één-programma De Slimste Mens.

Terechte tweede plaats gaat naar de campagne van SLP, de kleine partij haalt allicht de kiesdrempel niet, maar waagde met de campagne “Een stem op één van de grote partijen kan uw toekomst schaden”. Het is een leuke parodie en veroorzaakte de nodige controverse.

NOTA: Om dit artikel zo objectief mogelijk te kunnen opstellen werd geen rekening gehouden met campagnes en kandidaten die door Twizted Imagebuilding worden bijgestaan in de aanloop naar deze verkiezingen.

reacties op dit artikel

uw reactie